مدح و ستایش سرور کائنات حضرت محمد (ص) از ابتدای بعثت آن حضرت آغاز شد. شاعرانی که بهآیین او دلبسته شدند و افتخار پیروی آن حضرت را یافتند، مدایح و مناقب آن حضرت و خاندانش رازینت دفتر خود ساختند از جمله این شاعران در ادب کردی عبدالکریم مدرس و و در ادب عربی احمدشوقی است. پژوهش حاضر که به روش تحلیلی– توصیفی نگارش یافته به بررسی تطبیقی مدائح نبوی دربرخی از قصاید عبدالکریم مدرس و احمد شوقی پرداخته است. نتایج حاکی از آن است که دو شاعر درزمینه های زیادی از جمله اشاره به شکوه و عظمت پیامبر(ص)، اخلاق پیامبر(ص)، امی بودن ایشان ومعجزات و تولد و معراج پیامبر (ص) دارای اشتراک هستند و در اشعار این شاعران موارد افتراقی نیز وجوددارد که به هریک پرداخته شده است.
