مهدی رشنوادی

هدف: بسیاری از بیماریهای انگلی مشترک بین انسان و دام فاقد علائم بالینی اختصاصی بوده و تشخیص آنها در دام بعد از کشتار و کالبد گشایی امکانپذیر است و به علت ارتباط نزدیک بهداشت کشتارگاه و سلامت جامعه تعیین وضعیت دامهای کشتار شده از اهمیت بالایی برخوردار است. هدف از این مطالعه بررسی میزان شیوع آلودگی انگلی در گاو و گوسالههای ارجاعی به کشتارگاه ایلام از سال 1387 تا 1392 جهت مقایسه آلودگی انگلی در فصول مختلف بود. مواد و روشها: پس از کشتار دام، بخشهای مختلف امعا و احشا جهت تشخیص بیماری و تعیین اندامهای آلوده و نوع آلودگی بررسی شد. کل آمارها و اطلاعات مربوط به تعداد کشتار، نوع آلودگی کبد و ریههای ضبط شده گاو و گوساله در فاصله زمانی مذکور جمع آوری گردید و پس از تفکیک نوع آلودگی و فصول مختلف در طول شش سال با آزمون کای اسکور مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت. بحث و نتیجه گیری: از تعداد 33540 رأس گاو و گوساله کشتار شده، کبد 1103 رأس به انگل فاسیولا (29/3 ، (٪6248 رأس به کیست هیداتید (63/18 ، (٪37 رأس به سیستی سرک (11/0 (٪و 651 رأس به دیکروسلیوم (94/1 (٪مبتلا بودند. بیشترین میزان آلودگی به کیست هیداتید در فصل بهار بود (05/0 < P (و تفاوت آماری معنیداری بین فصلهای تابستان، پاییز و زمستان مشاهده نشد. تفاوت آماری معنیداری در آلودگی انگلی فاسیولا، سیستیسرک و دیکروسلیوم کبدی بین فصول مختلف در گاو و گوساله وجود نداشت و در همه فصول مشابه بود(05/0 > P .(ریه 186 رأس به آسترونژیلوس (55/0 (%و 10046 رأس به کیست هیداتید (95/29 (%آلوده بود. تفاوت آماری معنیداری برای آلودگیهای انگلی ریه در فصول مختلف مشاهده نشد (05/0 > P