ارزیابی تناسب اراضی برای افزایش تولید و برنامهریزی در سامانههای بهرهبرداری از کشاورزی بسیار ضروری است. تحقیق حاضر بهمنظور ارزیابی کارایی مدلهای تصمیمگیری درختی در مدلسازی مکانی کلاس و تحت کلاس تناسب اراضی دو محصول زعفران و پسته در استان ایلام صورت پذیرفت. موقعیت 80 خاکرخ مشاهداتی بر اساس روش ابر مکعب لاتین مشروط در منطقه نهایی گردید. محاسبه درجات کلاس و تحت کلاس تناسب با تطبیق نیازهای گیاهی با جداول استاندارد و روش پارامتریک اصلاحشده ریشه دوم صورت پذیرفت. از دو مدل رگرسیون درختی توسعهیافته (BRT) و درخت تصمیم طبقهبندی (DTc) نیز برای مدلسازی مکانی و تهیه نقشه پیشبینی مکانی کلاس و تحت کلاس محصولات باغی موردنظر استفاده گردید. نتایج مدلسازی نشان داد که بر اساس آمارههای صحت عمومی (OA) و شاخص کاپا (Kappa) مدل BRT نسبت به مدل DTc در سطح تحت کلاس برای زعفران و پسته به ترتیب با مقادیرOA70 % و60% و Kappa 45% و 50% کارایی بالاتری را داشت. بهطورکلی مهمترین محدودیتهای موجود در اراضی مربوط به درصد بالای آهک، گچ، سنگریزه، کربن آلی و عمق خاک بودند که در برخی از بخشهای منطقه موجب کاهش تناسب محصولات میگردند.
