یکی از ارکان اصلی و اساسی ارتقاء سلامت، توزیع عادلانه امکانات و تسهیلات بهداشتی درمانی به منظور افزایش سطح برخورداری جامعه از خدمات و مراقبتهای سلامت میباشد. پژوهش حاضر با هدف سنجش توسعه یافتگی شهرستانهای استان ایلام در ارتباط با سطح برخورداری از شاخصهای ساختاری بهداشت و درمان انجام شده است. این پژوهش به روش توصیفی- تحلیلی داده های مربوط به شاخص های ساختاری بهداشت و درمان به تعداد 15 مورد را در یک بازه زمانی 8 ساله (1393-1386) مورد بررسی قرار داده است. آخرین دادههای مربوط به شاخصهای مورد بررسی در سه حوزه شاخصهای نهادی، نیروی انسانی و بهداشت روستایی از سالنامه آماری استان واقع در مرکز آمار کشور جمعآوری شد. تحلیل دادهها با استفاده از مدل تاپسیس انجام گرفت. نتایج این مطالعه نشان میدهد که اختلاف و شکاف زیادی از نظر بهرهمندی از شاخصهای ساختاری بهداشت و درمان بین شهرستانهای استان وجود دارد. در مجموع سالهای مورد بررسی شهرستان ایلام با نمره Ci+ 565/0 دارای بالاترین سطح تمرکز امکانات و توسعه یافتگی و شهرستان دره شهر با نمره Ci+ 201/0 دارای ضعیف ترین سطح توسعه یافتگی بوده است. با توجه به نتایج مطالعه، پیشنهاد میشود با برنامهریزیهای توسعه محور، کاهش شکاف خدمات بهداشتی درمانی در شهرستانهای استان، بهصورت سلسله مراتبی و بر مبنای نظم و سلسله مراتب فضایی در اولویت قرار گیرد. شهرستان دره شهر (سطح توسعهنیافته) باید در اولویت برنامهریزی و محرومیتزدایی قرار گیرد و برای آن برنامههای ضربتی در نظر گرفته شود. شهرستان ایلام با بیشترین بهرهمندی از شاخصهای ساختاری بهداشت و درمان(سطح توسعه یافته) از لحاظ سرمایهگذاری، در اولویت آخر قرار گیرند و برای آنها برنامههای بلندمدت(برنامه 10 ساله) در نظر گرفته شود و سایر شهرستانها نیز مشمول برنامهریزیهای بینابین شوند. واژکان کلیدی : توسعهَ، توسعه یا فتگی، شاخصهای ساختاری، بهداشت و درمان، استان ایلام
