انرژیِ پیوندی نقش مهمی را در پایداری یک هسته در واپاشی آلفازا، بتازا و شکافت خودبخودی در ناحیۀ جرمی سنگین بازی میکند. در این پژوهش از روشهای BW ، NBWV1 ، NBWV2 ، IBWV1 و IBWV2 برای محاسبۀ انرژی پیوندی زنجیرۀ ایزوتوپی پلوتونیم ( ) استفاده کرده ایم. نتایج هر کدام از روشهای بالا با مقادیر تجربی مقایسه و تحلیل شد. محاسبات عددی توافق خوب بین نتایج روشهای مذکور و داده های تجربی را نشان میدهد. انحراف میانگین و ریشۀ مربعی انحراف از مقادیر تجربی انرژی پیوندی حاکی از این است که بهترین روش برای مطالعۀ این زنجیره، روش NBWV2 میباشد.
