در این مقاله، ابتدا یک مدل حلپذیر برای گذار فازی –شکلی بین حدهای تقارن دینامیکی ارتعاشی به چرخنده گامای ناپایدار در هستههای سبک زوج-زوج با استفاده از جبر آفین SU(1,1) و با در نظر گرفتن درجات آزادی آیزواسپین ارائه شد. سپس ترازهای انرژی ایزوتوپهای سبک کریپتون را با استفاده از مدل IBM-1 بدست آورده و سپس با وارد کردن یک آیزواسپین سهگانه به بررسی نحوه تاثیر تقارن آیزواسپین در این هستهها پرداختیم. طیف انرژی محاسبه شده در این دو حالت با هم مقایسه شد. نتایج ما نشان میدهد در نظر گرفتن آیزواسپین در هستههای سبک در نزدیکی خط پایداری میتواند نتایج دقیقتری در مقایسه با دادههای تجربی ایجاد کند.
