نیمه عمرهای تجربی واپاشی آلفازای ایزوتوپهای مختلف هنوز به طور کامل در دسترس نیستند، لذا روشهای تحلیلی، عددی و نیمه تجربی میتوانند مقیاس درستی از این نیمه عمرها را در دسترس محققین قرار دهند. در این طرح به کمک روشهای گایگر -نوتال جدید (New Geiger–Nuttall)، قاعدۀ جهانی واپاشی (Universal Decay Law)، روش رویر (Royer method)، روش ویولا- سیبورگ (Viola-Seaborg method) و روش پارخومنکو (Parkhomenko method)، نیم عمر ایزوتوپهای مربوط به هسته های شکافت پذیر و قابل شکافت و همچنین گرمای واپاشی به کمک قاعدۀ انر
