محمد شمس الهی

چکیده این آزمایش به منظور بررسی تاثیر سطوح مختلف صمغ گوار و آنزیم بتاماناناز بر عملکرد، جمعیت میکروبی و پاسخ ایمنی جوجه های گوشتی سویه راس 308 در قالب طرح کامل تصادفی با شش تیمار، چهار تکرار، که در هر تکرار تعداد سیزده قطعه جوجه به مدت 42 روز انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل 1) جیره شاهد 2)جیره شاهد+ مکمل فرمکتو (18/0 درصد) 3) جیره شاهد+ صمغ کم (35/0 درصد) 4) جیره شاهد+ صمغ زیاد (70/0 درصد) 5) جیره شاهد+ صمغ کم (35/0 درصد) + آنزیم 6) جیره شاهد+ صمغ زیاد (70/0 درصد) + آنزیم، بودند. نتایج آزمایش نشان داد که تیمارهای آزمایشی اثر معنی داری بر خوراک مصرفی و افزایش وزن نداشتند (05/0 P>). نتایج آزمایش نشان داد که تیماری های آزمایشی اثر معنی داری بر ضریب تبدیل غذایی جوجه های گوشتی داشتند (05/0 P<)، به طوری که کمترین ضریب تبدیل مربوط به تیمار حاوی صمغ کم (35/0درصد) + آنزیم، و بالاترین ضریب تبدیل غذایی مربوط به تیمار حاوی صمغ زیاد (70/0درصد) بود. در این آزمایش مشخص گردید که تیمارهای مختلف آزمایشی از نظر تیتر آنتی بادی علیه سلول قرمز خون گوسفند (SRBC) تفاوت معنی داری نداشتند (05/0 P>). اثر جیره های آزمایشی بر جمعیت میکروبی ژژنوم و ایلئوم معنی دار بود (05/0 P<)، به نحوی که بیشترین تعداد لاکتوباسیل ژژنوم مربوط تیمارحاوی صمغ زیاد (70/0درصد) + آنزیم و کمترین تعداد لاکتوباسیل ژژنوم مربوط به تیمار حاوی صمغ زیاد (70/0 درصد) و بیشترین تعداد لاکتوباسیل ایلئوم مربوط به تیمارحاوی صمغ زیاد (70/0درصد)، و کمترین تعداد لاکتوباسیل مربوط به تیمار شاهد بود. واژه های کلیدی: صمغ گوار، عملکرد، جوجه های گوشتی، آنزیم بتاماناناز، لاکتوباسیل، ضریب تبدیل، پاسخ ایمنی