آنچه در این پژوهش مدنظر است، رازی و تفکرات فلسفی و فلسفه سیاسی اوست. راحتی و رهایی از مفاهیم کلیدی در فلسفه سیاسی رازی است که وی در تفکرات فلسفی خود به آن اشاره داشته است و به آن پرداخته است. چنین به نظر میرسد که این ایده، یکی از ارکان اصلی در تفکرات فلسفی و فلسفه سیاسی رازی بوده است. این پژوهش به رابطه میان جایگاه راحتی و رهایی با مسئله لذت و رنج در فلسفه سیاسی رازی پرداخته و آن را مورد بحث قرار داده است. مسئله و پرسش اصلی در این تحقیق عبارت است از نوع رابطه و نسبت میان راحتی و رهایی با مفهوم لذت و رنج در تفکرات فلسفی و فلسفه سیاسی رازی. یعنی طرح این مسئله که این دو مفهوم کلیدی در فلسفه سیاسی رازی چگونه با یکدیگر مرتبط میشوند؟ فرضیه اصلی ما در این تحقیق اینست که لذت و رنج با واسطه ستون فقرات و مقوم ایده راحتی و رهایی در تفکرات فلسفی رازی است. بر این اساس، باید بیان داشت که در اندیشه رازی تنها راه نجات، عقل و فلسفه است و روانها از تیرگی این عالم پاک نمیشود و نفسها از این رنج رها نمیشوند مگر از طریق فلسفه… در فلسفه اخلاق رازی مسئله لذت و رنج اهمیت زیادی دارد و راحتی و رهایی از رنج است و رنج یعنی خروج از حالت طبیعی به وسیله امری اثرگذار و اگر امری ضد آن تأثیر کند و سبب خلاص شدن از رنج و بازگشت به حالت طبیعی شود، ایجاد لذت میکند. بر همین اساس است که تفکرات فلسفی و اندیشه سیاسی رازی، همواره برای آنان که در حوزه اندیشه و عمل (سیاسی)، تاریخ فکری ایران به فعالیت مشغول بودهاند همیشه موضوع مناسب و جذابی بوده است و لذا رازی را از زوایا، ابعاد و وجوه گوناگون مورد بررسی و مطالعه قرار دادهاند.
