بحث از مسئله «هویت» در سطوح گوناگون آن در جامعه ایران سابقهای طولانی دارد و به نوعی میتوان ریشه ی امروزی آن را در اندیشه روشنفکران و نویسندگان عصر مشروطه به بعد جستجو کرد. این بحث پیشتر در منابع تاریخ نگاری ایرانی – اسلامی نیز مورد توجه قرار گرفته است. و مورخی ایرانی چون ابوحنیفه دینوری بسیار بر وجوه آن تاکید کرده است. سوال ما در این پژوهش آن است که مسئله هویت چگونه و چرا مورد توجه مورخی چون دینوری بوده و تاریخ ایرانبه چه میزان در آثار او نشان داده شده است؟ نتایج حاصل از پژوهش نشان میدهد که هر چندگرایش نسبی به عنصر ایرانی در اخبار الطوال مشهود است، اما این گرایش به حدی نیست که دینوری را به ورطه شعوبیگری بکشاند، اما توجه وی به تاریخ ایران سبب شده تا کتابش منبع مهمی برای تاریخ ایران باشد.
