شرق شناسی یکی از رشته های مطالعاتی در غرب است که در خصوص مسائل فرهنگی، تمدن، ادیان و مذاهب ملل مشرق زمین فعالیت می کند. هر کدام از شرق شناسان در باره یک یا چند موضوع خاص در مورد ملل مشرق به پژوهش پراخته اند، اما بیشتر شرق شناسان به مطالعه و تحقیق در دین اسلام پرداخته و شخصیت های صدر اسلام از جمله زندگی رسول خدا (ص) و سایر صحابه را مورد بررسی قرار داده اند. در بین مستشرقان که شمار آنان بسیار است، دیدگاه لامنس قابل توجه است، از این رو مقاله حاضر تحت عنوان «تأثیر آثار و آراء مستشرقین بر مطالعات سیره پیامبر (ص) و معصومین (ع) با تکیه بر اندیشه و آراء هنری لامنس» با رویکرد توصیفی – تحلیلی به نقد و بررسی دیدگاه لامنس در مورد اسلام و ائمه اطهار (ع) می پردازد. نتایج تحقیق نشان می دهد که لامنس اطلاعات دقیقی از سیره و عملکرد ائمه اطهار (ع) نداشته و با توجه به این که بیشتر به مطالعه منابع دوره امویان پرداخته، لذا شیفته معاویه شده و راه دشمنی و توهین به ائمه مذکور را در نوشته هایش در پیش گفته و مغرضانه با این شخصیت ها برخورد کرده است
