پژوهش کنونی تحقیقی است توصیفی تحلیلی با رویکرد تاریخی با تکیهبر منابع دستاول و تحقیقات جدید عنوان: «نقش ابوالحسن کاشی در گسترش تشیع با تکیهبر عصر سلطان محمد خدابنده «الجایتو» که در آن تلاش شده نحوه تأثیر و نقش شاعر و اندیشمند پرآوازه اواخر قرن هفتم هجری و اوایل قرن هشتم بر اشاعه و توسعه مذهب تشیع در خطه مازندران در عصر ایلخانان موردبررسی و تبیین قرار گیرد. حسن کاشی از شعر بهعنوان ابزار و رسانه ایی برای نشر اعتقاداتش استفاده مینمود، بهطوریکه تمام عمر خود را صرف ترویج مذهب تشیع و سرودن اشعاری در مدح اهلبیت (ع) بهویژه مدح امام علی(ع)، امام رضا (ع)، و امام حجت (عج) کرده است و بر تشرف الجایتو به مذهب شیعه نقش مؤثری نیز داشته است. الجایتو حاکم ایلخان مغولی که در آغاز زندگی مسیحی بوده، سپس به دین اسلام روی آورد و نام اسلامی محمد خدابنده را برای خود برگزید. مناظرهای که در حضور ایلخان بین فقهای مذاهب حنفی و شافعی درگرفت در تغییر مذهب الجایتو به شیعه بیتأثیر نبوده است. نمایندگان این مکاتب فقهی آنچنان اتهامات زشت و ناروایی بر یکدیگر وارد ساختند که الجایتو از هردو رنجیدهخاطر گشت. الجایتو از علمای شیعه ازجمله علامه حلی و خواجهنصیرالدین طوسی و شاعر اهلبیت شیخ حسن کاشی شدیداً تأثیر پذیرفته بود و حتی به زیارت قبور ائمه نیز پرداخت. با مراجعه به دیوان حجیم شیخ حسن کاشی این نکته را ملموس مییابیم که بیشتر سرودههای این شاعر به بیان فضیلتهای نیک خاندان پیامبران (ص) اختصاصیافته است و بهغیراز این خاندان پاک شخص دیگری را موردستایش قرار نداده بود. شیخ کاشی با توان شاعری و قدرت در سخنوری ونیز باعزت نفس و مناعت طبع، قصد داشت تا آیین ناب اسلام و مذهب بر حق تشیع را بهخوبی معرفی کند.
