تیمور بختیار پس از برکناری از ریاست ساواک، به مخالفت با محمدرضاشاه برخاست و پایگاهی در عراق برای مبارزه مسلحانه ایجاد کرد و تلاش کرد مردم نواحی غربی ایران را جذب تشکیلات خود نماید. هدف این تحقیق این است که نقش مردم ایلام را به عنوان یکی از نخستین گروههایی که در اواخر دهه 40 هجری شمسی به مبارزه مسلحانه با رژیم پهلوی پرداختند تبیین کند. سؤال اصلی پژوهش حاضر این است که دلایل و پیامدهای امنیتی گرایش گروههایی از مردم ایلام به تیمور بختیار چه بود؟ یافتههای پژوهش که با روش توصیفی تحلیلی و با تکیهبر اسناد منتشر نشده ساواک انجام گرفته،حاکی از آن است که افزایش آگاهی مردم ایلام از شرایط کشور از طریق مراوده با شهرهای نجف و کربلا و نیز ظلم و تعدی ساواک و نیروهای امنیتی رژیم پهلوی در ایلام،بستر را برای مقابله با رژیم آماده کرده بود. در زمان شورش بختیار علیه شاه، مردم ایلام که خود توان سازماندهی و تجهیز نیرو نداشتند تلاش کردند از فرصت پیش آمده بهره گرفته و به مقابله با رژیم پهلوی مبادرت ورزند؛ اما با توجه به اینکه شورش بختیار از بنمایههای نظری و مذهبی و سایر مؤلفههای یک جنبش سیاسی و اجتماعی تهی بود، پس از اقدامات اندک چریکی و ناامن کردن مرزها، در نهایت با قتل او در مرداد سال 1349 تشکیلات وی نیز متلاشی شد. ولی از نظر امنیتی،ساواک فضای خشونتآمیزی در منطقه ایجاد کرد و بسیاری از مردم ایلام که به وی پیوسته بودند، دستگیر، زندانی و برخی نیز اعدام شدند. واژکان کلیدی: تیمور بختیار،شورش، عراق، امنیت، ایلام.
