اتحادیهی عرب، نخستین سازمان بینالمللی است که بین کشورهای عربی – اسلامی در 1945م و به ابتکار مصر تاسیس گردید که در سرتاسر خاورمیانه گسترده شده و تمامی کشورهای عرب را در برمیگیرد و هدف اساسی این اتحادیه، تقویت روابط میان کشورهای عربی و گسترش همکاریها در حوزههای اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی است. این پژوهش با روش توصیفی- تحلیلی و با بهرهگیری از منابع مختلف عربی و فارسی در پی یافتن پاسخ برای این سوال است که سیر تحول نقش و جایگاه عراق در اتحادیه عرب چگونه بوده است؟ یافتههای تحقیق حاکی از این است که جایگاه عراق در اتحادیه عرب فراز و نشیب گستردهای را از سر گذرانده است به نحوی که دامنه نقش عراق در اتحادیه عرب از ادعای رهبری جهان عرب تا کنارهگیری کامل این کشور از اتحادیه عرب در نوسان بوده است و نقش کشور عراق و تحولات آن یکی ار مباحث و مسائل اتحادیه عرب بوده است. عراق در جنگهای اعراب و اسرائیل فعالانه در عرصه سیاسی و نظامی به تشریک مساعی با سایر کشورهای عربی پرداخت، اما سیاست تهاجمی این کشور در دوره حکومت حزب بعث باعث شکلگیری مواضع مختلفی در بین اعضای اتحادیه عرب و ایجاد شکاف و تفرقه در اتحادیه عرب شد که به انزوای عراق منجر شد. در دوره عراق جدید و پس از سقوط حزب بعث، این کشور بار دیگر به یکی از عناصر اصلی اتحادیه عرب تبدیل شده است، که تمایل دارد به ایفای نقش در میان کشورهای خاورمیانه به ویژه ایران و عربستان بپردازد.
