پژوهش حاضر با عنوان احزاب سیاسی شیعه و نقش آنها در مناسبات قدرت در عراق، با روشی توصیفی و تحلیلی، و با استناد به منابع کتابخانه ای در صدد یافتن پاسخ این پرسش می باشد که احزاب سیاسی شیعه چه نقشی در مناسبات قدرت در عراق پس از سقوط صدام داشتهاند؟ یافتههای تحقیق نشان میدهد اگر شیعیان به قدرت سیاسی متناسب با جمعیت شان دست یابند، امکان دگرگون کردن چشم انداز سیاسی عراق و اثرگذاری قابل ملاحظه ای بر آینده شیعیان کشورهای عربی دیگر خواهند داشت. تأثیر یک جامعه شیعی قدرتمند عراقی بر شیعیان عرب دیگر، به سبب قومیت مشترک پیوند زبانی، فرهنگی و تاریخی به مراتب بیش از ایران است. علاوه بر این، اهمیت یافتن عراق در عرصه عربی به معنای آن است که شیعیان عراقی می توانند به تدریج، نگرش متداول سنّیان نسبت به تشیّع را تغییر دهند و تشیّع را وارد جریان غالب فرهنگ عربی به عنوان یک کل کنند. شیعیان عراقی می توانند گذشته را نیز تحت تأثیر قرار دهند؛ آن ها می توانند تاریخ نگاری عربی را به گونه ای بازسازی کنند که تشیّع به عنوان مؤلّفه ای اساسی از این تاریخ درآید. مثبت یا منفی بودن پیامدهای احیای سیاسی شیعی در عراق برای شیعیان عرب به عنوان یک کل، بسته به عوامل ذیل است: حلّ تنش های درونی و نیز تنش های میان شیعیان و سنّیان، چگونگی تصمیم گیری آن ها در مورد مسائل داخلی، و نحوه ارتباط آن ها با کشورهای منطقه.
