محسن توکلی

یکی از روش‌های پیش‌بینی تغییرات اقلیم، استفاده از خروجی مدل‌های گردش عمومی جو (GCM) است. ولی با توجه به قدرت تفکیک پایین این مدل‌ها، قابل استفاده برای مطالعات محلی و ایستگاهی نمی‌باشند. به منظور افزایش قدرت تفکیک خروجی این مدل‌ها ریزمقیاس می‌گردند. در این تحقیق جهت پیش‌بینی از داده‌های مشاهداتی دما، بارش و تبخیر و تعرق پتانسیل ایستگاه سینوپتیک ایلام و خروجی‌های مدل HadCM3 تحت دو سناریوی انتشار A2 و B2 و مدل ریزمقیاس نمایی آماری SDSM استفاده گردید. نتایج، کاهش بارش را برای دوره‌های 2020s، 2050s و 2080s به میزان 63/12، 13/49 و 42/63 میلیمتر در سال تحت سناریو A2 و 02/47، 51/48 و 26/70 میلیمتر در سال تحت سناریو B2 کاهش پیش‌بینی کرده است. براساس پیش‌بینی‌ها سناریوی A2 افزایش دما را بیشتر از سناریوی B2 پیش‌بینی می‌کند. تحت سناریو A2 افزایش09/1، 03/2 و 62/3 درجه سانتیگراد و تحت سناریو B2 افزایش 18/1، 84/1 و 55/2 درجه سانتیگراد طی سه دوره پیش‌بینی شده است. همچنین میزان تبخیر و تعرق پتانسیل تحت سناریو A2، به مقدار 18/51، 47/101 و 71/108 میلیمتر در سال و تحت سناریو B2، به مقدار 09/60، 86/89 و 32/124 میلیمتر در سال خواهد بود که این افزایش بیشتر در فصول تابستان و بهار پیش-بینی شده است.