چکیده زمینه و هدف: امروزه به دلیل رشد جمعیت، نیاز روزافزون بشر و افزایش دمای سالیانه کره زمین، مصرف انرژی همواره روبه افزیش است. یکی از مصرف کنندگان عمده انرژی، ساختمانهای با زیربنای بالای 2000 مترمربع هستند. بنابراین کاهش مصرف انرژی در ساختمانها بایستی بسیار مورد توجه قرار گیرد. روش بررسی: در این تحقیق، کنترل منطق فازی برای سیستم تهویه هوای ساختمان جهت افزایش بازده انرژی و تامین محیط راحت بررسی شده است. یک مدل تئوریک از واحد فنکویل و انتقال حرارت بین هوا و سیال خنککننده استخراج میگردد. متغیرهای کنترلی، دمای اتاق و رطوبت نسبی و نتایج کنترلی، درصد نرخ جریان آب خنک و گرم شده در تابستان و درصد نرخ جریان آب داغ و بخار تزریقی در زمستان هستند. به عبارت دیگر، هدف از این مقاله کنترل سیستم سرمایش در تابستان و کنترل سیستم گرمایش در زمستان است به نحوی که وضعیت دما و رطوبت کنونی اتاق در نظر گرفته شود. یافتهها: کاهش نرخ حرارت خروجی از ساختمان در زمستان و همچنین کاهش خروج سرما در تابستان از نتایج روش پیشنهادی است. بحث و نتیجهگیری: نتایج کنترل فازی با کنترل متداول تناسبی-انتگرالگیر-مشتقگیر مقایسه میگردد. ثابت میشود که کنترلکنندهی فازی کارایی بیشتری داشته و موجب مصرف انرژی کمتری در مقایسه با کنترل PID است.
