محققان خلاقیت را ایجاد اندیشه ها و ایده های نو می دانند که سودمندی اجتماعی دارند. با این حال، به نظر می رسد سرمایه اجتماعی به عنوان یک پدیده اجتماعی باعث بروز خلاقیت، ایده پروری، تسهیل رفتارهای نوآورانه و ریسک پذیری در جوامع (به طور عام) و سازمان ها (به طور خاص) می شود. در این راستا،هدف مطالعه حاضر بررسی نظری و تجربی تأثیر سرمایه اجتماعی بر بروز خلاقیت در دانشجویان مدیریت دانشگاه ایلام می باشد. جامعه آماری پژوهش کلیه دانشجویان مدیریت این دانشگاه هستند حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران برابر با 252 به روش تصادفی برآورد شد. برایآزمون فرضیهها، از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون بهره گرفته شد. یافتهها نشان میدهد که اعتماد فردی و نهادی تأثیر مثبتی بر خلاقیت دانشجویان دارد. به علاوه، مشارکت همیارانه، خیریه ای و مذهبی، میزان خلاقیت دانشجویان را بهبود می بخشید. با این وجود، تأثیر مشارکت رسمی و اعتماد عمومی بر بروز خلاقیت معنی دار نبود.
