زمینه و هدف: هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر ترس از کرونا بر طفرهروی اجتماعی با نقش میانجی ویژگیهای شغلی کارکنان سازمانهای دولتی درهشهر است. نوع پژوهش، از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی– همبستگی است. روش: جامعه آماری، شامل 863 نفر از کارکنان سازمانهای دولتی درهشهر بود که از طریق قاعده کوکران، 266 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامههای طفرهروی اجتماعی جورج (1992 ،(پرسشنامه ویژگیهای شغلی هاکم و اولدهام (1976 (و پرسشنامه اضطراب بیماری کرونا علیپور و همکاران (1398 (است. تحلیل الگوی ساختار ی و آزمون فرضیه ها از طریق الگوسازی معادل های ساختاری با استفاده از نرمافزارهای SPSS و LISREL انجام شد. یافتهها: آزمون فرضیههای پژوهش، نشان داد که بین ترس از کرونا و طفره روی اجتماعی، طفره روی اجتماعی و ویژگیهای شغلی و همچنین ترس از کرونا و ویژگ یهای شغلی، رابطه معناداری در سطح اطمینان 95 درصد وجود دارد. با توجه به تحلیل دادهها بین متغیرهای ترس از کرونا با طفرهروی اجتماعی و ویژگیهای شغلی، رابطه معناداری وجود دارد. همچنین مشخص شد که در سطح اطمینان 95 درصد، متغیر ترس از کرونا با میانجیگری ویژگیهای شغلی بر طفرهروی اجتماعی کارکنان، تأثیر معناداری دارد. نتایج: نتایج این مطالعه، نشان میدهد که با کنترل ترس از کرونا در کارکنان، میتوان میزان طفره روی اجتماعی آنها را کاهش داد؛ که در این میان، توجه به ویژگیهای شغلی، میتواند بر شدت آن، تأث یرگذار باشد.
