هدف: هدف پژوهش حاضر، طراحی الگوی لفاظیگری مدیران در سازمانهای دولتی بوده است. روش: روش تحقیق کیفی و مبتنی بر نظریهپردازی داده بنیاد میباشد برای گردآوری اطلاعات از مصاحبههای نیمه ساختار یافته استفاده شد و تجزیه و تحلیل اطلاعات به روش استراوس و کوربین و مدل پارادایمی انجام گرفته است. نمونهگیری به روش نظری و با بهرهمندی از تکنیک هدفمند صورت پذیرفته که بر مبنای آن 17 مصاحبه با مدیران سازمانهای دولتی شهر خرماباد به عمل آمد. یافتهها: یافتههای تحقیق نشان میدهد که تعداد 56 مقوله محوری و 24 کد انتخابی در قالب 6 مؤلفه اصلی شامل پدیده محوری (فرمالیسم گفتاری، زبان تصنعی، حقههای سیاسی زبان، ترفندهای زبانی)؛ عوامل علّی (اوضاع حقیقی نامطلوب، هراس ادراکی، سودجویی فطری، ویژگیهای شخصیتی)؛ عوامل بسترساز (فرهنگ سازمانی، سیاست زدگی، اقتضائات محیطی، عدم مطالبهگری ذینفعان)؛ عوامل مداخلهگر (هوش اخلاقی ضعیف، پلیدی نهادی، بیمهارتی مدیریتی، سیاست اخلاقی بیمارگونه)؛ راهبردها (سوداگری اداری، ماکیاولیگری، منفعتطلبانه افکار عمومی، مدیریت ویترینی)؛ پیامدها (فردی، سازمانی، اجتماعی)، شناسایی شدند. نتیجهگیری: نتایج تحقیق نشان داد که مدیران برای موجه جلوه دادن خود و سر پوش گذاشتن بر بی مبالاتیها و همچنین عوام فریبی از ترفندهای زبانی بهره میگیرند. میتوان گفت نظامهای دولتی برای مقابله با لفاظیگری باید شایستهسالاری و پرهیز از انتصاب مدیران بی مهارت و کم تجربه را سرلوحه کار خویش قرار دهند.
