صیدمهدی ویسه

موضوع رقابتپذیری برند از آن دسته مباحثی است که طی سالهای اخیر بهشدت موردتوجه پژوهشگران علوم اقتصادی قرار گرفته است. امروزه، برندها بهعنوان باارزشترین دارایی بسیاری از شرکتها شناخته شدهاند؛ بنابراین، موفقیت صنعت بانکداری بیشک ناشی از عملکرد آنها است. هدف این پژوهش بررسی تأثیر رقابت برند بر عملکرد بانکی با نقش میانجی فرصتهای کارآفرینانه است. پژوهش حاضر به لحاظ هدف، کاربردی و از نظر گردآوری دادهها در زمره پژوهشهای توصیفی- همبستگی است. جامعه آماری پژوهش شامل همه کارکنان بانک شهر استان تهران بودند )1496 نفر( که تعداد 306 نفر از آنها بهعنوان نمونه برای مطالعه انتخاب شدند. ابزار گردآوری دادهها، پرسشنامهای بود که روایی آن با استفاده از تحلیل عاملی تأییدی و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ بررسی و تأیید شد. بهمنظور تجزیهوتحلیل دادهها در دو بخش آمار توصیفی و استنباطی از نرمافزارهای SPSS نسخه 23 و Lisrel نسخه 8/8 استفاده شد. نتایج مدلسازی معادالت ساختاری نشان داد که متغیر رقابتپذیری برند تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد بانکی و تأثیر منفی و معناداری بر فرصتهای کارآفرینانه دارد. همچنین، بر اساس نتایج پژوهش مشخص شد که متغیر فرصتهای کارآفرینانه تأثیر مثبت و معناداری بر عملکرد بانکی دارد. در نهایت، مشخص شد که متغیر رقابتپذیری برند از طریق فرصتهای کارآفرینانه بر عملکرد بانکی تأثیر مثبت و معناداری دارد. بر اساس یافتههای پژوهش مشخص شد که برندسازی و فرصتهای کارآفرینانه نقش بسیار مهمی در تقویت عملکرد بانکی ایفا میکنند