صیدمهدی ویسه

پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر تواضع و اعتماد به نفس بر خودکارآمدی سازمانی با لحاظ نمودن نقش میانجی تعاملات بین فردی (مورد مطالعه: کارکنان دانشگاه واسط) انجام شد. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر جمع‌آوری داده‌ها توصیفی-پیمایشی است که از مدلسازی معادلات ساختاری برای بررسی روابط متغیرها استفاده شد. جامعه آماری پژوهش کارکنان دانشگاه واسط که تعداد آن 380 نفر می‌باشد و حجم نمونه این تحقیق طبق (جدول لجسی، مورگان) تعداد 180 نفر می‌باشد. نمونه‌گیری به صورت تصادفی ساده انجام شده است. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسشنامه‌ی محقق ساخته‌ی برگرفته از تجمیع چهار پرسشنامه تواضع قلی‌پور و حضرتی (1388)، اعتماد به نفس بورنت و رایت (2002)، خودکارآمدی سازمانی شرر و همکاران (1982)، تعاملات بین فردی منجمی‌زاده (1391) می‌باشد. روایی پژوهش از طریق پانل متخصصان (12نفر) و پایایی از طریق آلفا کرونباخ که تواضع928/0، اعتماد به نفس 919/0، خودکارآمدی سازمانی 809/0 و تعاملات بین‌فردی 878/0 به دست آمد. تجزیه و تحلیل از آمار توصیفی و آمار استنباطی و معادلات ساختاری در نرم‌افزارهای26 spss و80/8Lisrel وSMART PLS استفاده گردید و نتایج تحقیق نشان داد که تواضع و اعتماد به نفس بر خودکارآمدی سازمانی تأثیر مثبتی دارد، همچنین تواضع و اعتماد به نفس بر تعاملات بین فردی تأثیر مثبتی دارد، تعاملات بین فردی بر خودکارآمدی سازمانی موثر است و در نهایت تواضع بر خودکارآمدی سازمانی با نقش میانجی تعاملات بین فردی تاثیر مثبت و معناداری دارد و اعتماد به نفس بر خودکارآمدی سازمانی با نقش میانجی تعاملات بین فردی تاثیر مثبت و معناداری دارد.