این مقاله به بررسی و اندازهگیری مزیتهای نسبی بالقوه فعالیتهای صنعتی تعداد 13 واحد مهم از صنایع نساجی با 23 محصول تولیدی مختلف از واحدهای مذکور در بخش نساجی و پوشاک استان ایلام در سالهای 1380 و 1381 در راستای توسعه صادرات غیرنفتی میپردازد.تحلیل مذکور در چارچوب روش هزینه منابع داخلی( DRC ) متکی بر حسابداری قیمت تمامشده انجام شده است،تا تفاوتهای هر یک از شرکتها و محصولات تولیدی آنها را به تفکیک تعیین نماید. نتایج حاصل نشان میدهد که اکثر کالاهای مورد بررسی از مزیت نسبی بالایی برخودار بودهاند،بهطوریکه در سالهای 1380 و 1381 تعداد کالاهای با مزیت نسبی بالا،به ترتیب بالغ بر 15 و 47 کالا از 23 قلم کالا بوده است.از جمله دلایل مزیت نسبی بالای واحدهای مذکور میتوان به پایین بودن هزینههای تولید و خصوصی بودن مالکیت این واحدها اشاره نمود.کاهش و یا کنترل هزینههای تولید،تولید انبوه از طریق تخصصی نمودن تولید،گسترش بازار بین المللی و رفع تنگناهای زیرساختی صادرات صنعتی استان میتواند بر نقش واحدهای مذکور در افزایش صادرات غیرنفتی استان بیافزاید.
