ترجمه قرآن به زبانهای گوناگون، مسئلهای بسیار مهم و خطیر در میان مسلمانان در طول تاریخ بوده و پیرامون آن مباحثی فراوان شکل گرفتهاست. مترجمان در ترجمۀ کلام الهی با مشکلاتی فراوان مواجه میشوند که یکی از آنها را میتوان ترجمۀ صحیح واژگانی دانست که در وهله اول، هممعنا و مترادف به نظر میرسند؛ حال آن که در حقیقت تفاوتهایی ریز و درشت با یکدیگر دارند. یکی از این دستهها، واژگان مرتبط با ابر در قرآن یعنی «سحاب»، «غمام»، «مزن» و «معصرات» است. بر این اساس، پژوهش حاضر سعی کردهاست تا با استفاده از روش توصیفی-تحلیلی و با بهکارگیری منابع معتبر ادبی و تفسیری، تفاوتهای معنایی واژگان مزبور را تبیین کند و در ادامه، به نقد ترجمههای پرکاربرد فارسی قرآن کریم در این باره بپردازد. نتیجۀ پژوهش این است که مترجمان در قبال این واژهها گاه سهلانگارانه و گاه به دور از تحقیق عمل کردهاند و معادلی دقیق یا نزدیک به معنای واژهها ارائه نکردهاند. با پژوهش دقیق در معانی واژگان «سحاب»، «غمام»، «مزن» و «معصرات» در کتب معتبر لغوی و تفسیری و با بررسی معادلهای این واژگان در ترجمههای گوناگون فارسی، پیشنهاد میشود در ترجمه آنها بهترتیب از معادلهای «تکهابرهای رونده»، «ابرهای سایهگستر»، «ابرهای سفید بارانزا» و «ابرهای پُربار» استفاده شود.
