پسامدرن، یکی از مکاتب مهم و پرطرفدار ادبیات داستانی معاصر است که با تحوالت گسترده در زندگی انسان قرن بیستم ظهور یافت. فراداستان نوعی از انواع رمان های پسامدرن است که در آغاز دههی هفتاد میالدی به دنیای ادبیات معرفی شد و نویسندگان بسیاری به این شیوهی روایی نوین روی آوردند. ای ن شیوه نه تنها به ادبیات غرب محدود نشد، بلکه بسیاری از نویسندگان عرب هم به این شگرد داستاننویسی متمایل گردیدند. رمان حرب الکلب الثانیه ، از رمان های مشهور عربی است که در آن، ابراهیم نصرهللا از شیوهی روایی متمایزی استفاده کرده، جنبهی تخیلی و فانتزی به آن داده و تصویری از انسان سیری ناپذیر و قدرت طلب معاصر را ترسیم کرده است. این نوشتار میکوشد با شیوهی توصیفی-تحلیلی، به بررسی مؤلفه های فراداستان در این رمان پرداخته و به این پرسش پاسخ دهد که آیا رمان حرب الکلب الثانیه فراداستانی اصیل است و در نهایت به این نتیجه میرسد که نصرهللا با بهکارگیری اشکال مختلف اتصال کوتاه، از جمله حضور نویسنده و خواننده در متن داستان، اشاره به شگرد داستاننویسی این رمان و با بازی گوشیهای چاپی و نوشتاری و پایانبندی آزاد، ساختگی بودن و داستانوارگی این رمان را برجسته نموده و ضمن پیوند میان دو جهان بیرون و درون داستان، مرز واقعیت و متن را مشخص نموده است
