مقاله حاضر در پی بررسی رابطه متغیرهای هوش عاطفی و کیفیت زندگی کاری با بهرهوری کارکنان است. جامعه آماری پژوهش، کارکنان شرکتهای بیمه شهر تهران هستند و نمونهای به حجم 300 نفر از آنها بهصورت تصادفی انتخاب شده است. ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه است، لذا جهت سنجش هوش عاطفی از آزمون شاته و همکارانش و جهت سنجش کیفیت زندگی کاری و بهرهوری کارکنان از پرسشنامههای محققساخته 29 و 22 سؤالی استفاده شد و جهت سنجش پایایی ابزار از آلفای کرونباخ استفاده شد. ضریب پایایی کل پرسشنامه بهرهوری برابر با 81/0، ضریب پایایی کل پرسشنامه کیفیت زندگی کاری برابر با 86 % و ضریب پایایی آزمون هوش عاطفی برابر با 80/0 بود. برای تجزیهوتحلیل دادهها از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون گامبهگام استفاده شد. براساس پژوهش در سطح معناداری 01/0 متغیرهای هوش عاطفی و کیفیت زندگی کاری و ابعاد آنها رابطه معناداری با بهرهوری کارکنان دارند. و همچنین در سطح معناداری 01/0 ، متغیرهای کیفیت زندگی کاری و همدلی بهترتیب بیشترین و کمترین اثر رگرسیونی بر متغیر بهرهوری دارند.