شرکتهای بیمه در ایران با مسئله پوشش نامناسب بازار و عدمتوزیع فیزیکی مؤثر در سطح کشور مواجهاند. انتخاب مکان مناسب برای استقرار شعب و نمایندگی های شرکتهای خصوصی بیمه به معنای کاهش در هزینههای اداری و افزایش در آمد شرکت است، در پژوهش حاضر به مسئله مکانیابی نمایندگی های بیمه، بهعنوان یک مسئله تصمیم گیری چند معیاره که ترکیبی از شاخص های کمیتپذیر و کیفی در آن وجود دارد، نگریسته میشود. از میان مدلهای تصمیمگیری چند شاخصه، مدلی که بتواند ویژگی های هر دو نوع شاخص های کمی و کیفی را لحاظ کند مدل براون-جیبسون انتخاب شد. برای اجتناب از نقطه ضعف اساسی مدل براون-جیبسون که استفاده از مقایسات زوجی دو ارزشی صفر و یکی در ارزیابی شاخص ها و گزینه هاست از مدل فرآیند تحلیل شبکه ای استفاده شده است. علاوهبر انتخاب مکان بهینه اوزان نسبی شاخص ها با استفاده از الگوریتم های نام برده مشخص می گردد. در این پژوهش، با حل یک مسئله عددی چگونگی تعیین مکان استقرار یک نمایندگی بیمه به کمک این الگوریتم ها نشان داده شده است.