هدف: هدف مقاله حاضر ارائه مدل توسعه مهارتهای مدیران آموزشی در عصر انقلاب چهارم صنعتی است. روش تحقیق: روش تحقیق مقاله حاضر از لحاظ هدف پژوهش کاربردی و به لحاظ روش جمعآوری دادهها از انواع تحقیق کیفی از نوع روش تحلیل مضمون است. جامعه آماری تحقیق متخصصان و خبرگان حوزه مدیریت آموزشی و برنامهریزی درسی و مدیریت فناوری کشور در سال 1403 میباشد. روش نمونه گیری تحقیق نیز روش در دسترس میباشد. ابزار جمعآوری دادهها مصاحبه نیمه ساختارمند و روش تجزیه و تحلیل دادهها تکنیک تحلیل مضمون و کدگذاری سه مرحلهای (پایه، سازمان دهنده و فراگیر) است. یافتههای تحقیق: تعداد 44 شاخص برای مهارتهای مدیران آموزشی در عصر انقلاب چهارم صنعتی، استخراج شد. این شاخصها در 8 مؤلفه مؤلفه سازمان دهنده قرار گرفتند که عبارتند از: 1- پیشمهارتهای شناختی (7 شاخص)، 2- پیشمهارتهای بدنی (3 شاخص)، 3-مهارتهای محتوا (5 شاخص)، 4-مهارتهای اجتماعی (7 شاخص)، 5- مهارتهای مدیریت منابع (6 شاخص)، 6- مهارتهای سیستمی (6 شاخص)، 7- مهارتهای حلمساله (6 شاخص) و 8- مهارتهای فناوری (4 شاخص). همچنین 8 مولفه مؤلفه سازمان دهنده در سه بعد کلی یا مفهوم فراگیر، طبقهبندی شدند. این سه بعد عبارتند از 1- پیشمهارتها، 2- مهارتهای پایه و 3- مهارتهای عملکردی. نتیجهگیری: بر اساس نتایج تحقیق حاضر مشخص گردید که مراکز آموزشی برای تحقق کارآمدی و اثربخشی خود باید بتوانند زمینه توسعه پیشمهارتها و مهارتهای مدیران آموزشی را متناسب با عصر انقلاب چهارم صنعتی فراهم نمایند. مهمترین مهارتهایی که بایستی مد نظر مدیران آموزشی، مراکز آموزشی و پژوهشی و مهارتآموزی قرار گیرد عبارتاند از: پیشمهارتها (پیشمهارتهای شناختی و بدنی)، 2- مهارتهای پایه (مهارتهای محتوا و اجتماعی) و 3- مهارتهای عملکردی (مهارتهای مدیریت منابع، مهارتهای سیستمی، مهارتهای حلمساله و مهارتهای فناوری).