نصرت اله عباسی

به‌منظور بررسی تأثیر محلول‌پاشی با کودهای شیمیایی و نانوکلات‌های آهن و روی بر غلظت کلروفیل، کارآیی مصرف نور و عملکرد دانه دو رقم گندم نان، آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح پایه بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه تحقیقاتی جهاد کشاورزی مرکز زرین‌آباد طی سال زراعی 97-1396 اجرا شد. فاکتورهای آزمایش شامل محلول‌پاشی در هفت سطح (شاهد، محلول‌پاشی با کلات آهن، نانو کلات آهن، سولفات روی، نانو کلات روی، کلات آهن+ سولفات روی و نانو کلات آهن+ نانو کلات روی) و فاکتور دوم دو رقم گندم (چمران و کوهدشت) بود. نتایج نشان داد محلول‌پاشی با کودهای آهن و سولفات روی اثر معنی‌داری بر غلظت کلروفیل و حداکثر شاخص سطح برگ به‌ترتیب در سطح احتمال یک و پنج درصد داشتند. حداکثر شاخص سطح برگ در سطح آماری یک درصد در رقم کوهدشت 21/7 درصد بیشتر از رقم چمران بود. محلول‌پاشی با نانوکلات آهن توأم با نانو کلات روی حداکثر تجمع ماده خشک (782 گرم در مترمربع) را به خود اختصاص داد. کمترین میزان ماده خشک 681 گرم در مترمربع نیز در گیاهان شاهد (عدم محلول‌پاشی) به‌دست آمد. در رقم چمران، بیشترین مقدار کارآیی مصرف نور 30/2 گرم بر مگاژول با کاربرد نانو کلات آهن به‌دست آمد که 27/10 درصد بیشتر از تیمار شاهد بود. بیشترین مقدار کارایی مصرف نور در رقم کوهدشت (45/2 گرم بر مگاژول) با محلول‌پاشی سولفات روی+ کلات آهن و کمترین مقدار آن (08/2 گرم بر مگاژول) در گیاهان شاهد به‌دست آمد. محلول‌پاشی با نانو کلات روی+ نانو کلات آهن و کلات آهن+ سولفات روی عملکرد دانه گندم رقم چمران را به‌ترتیب 44/27 و 95/15 درصد در مقایسه با تیمار شاهد افزایش دادند. در رقم کوهدشت، نانو کلات روی و آهن تأثیر معنی‌داری بر علکرد دانه گندم رقم کوهدشت نداشتد. کاربرد توأم کلات آهن+ سولفات روی باعث افزایش عملکرد دانه گندم رقم کوهدشت به‌میزان 40/24 درصد در مقایسه با تیمار شاهد گردید. در مجموع نتایج نشان داد که نانوکودهای آهن و روی به‌صورت توأم موجب افزایش عملکرد دانه گندم رقم چمران شدند.