بیان مساله: نور خورشید بر اساس شرایط جوی و موقعیت ساختمان ها دائما در حال تغییر است. شرایط بیرونی محیط اطراف نیز بر میزان ورود نور خورشید به داخل ساختمان ها تاثیرگذار است. از طرفی نماهای شهری می توانند به عنوان رابطی بین معماری و شهر باشند. از طرفی همچنین بازتاب پذیری جدارهها، سطوح شهری، هندسه و موقعیت همسایگیها می تواند به طور قابلتوجهی بر توزیع نور روز داخل ساختمانها و میزان روشنایی رسیده به سطوح بیرونی آن تاثیر گذار باشند. بنابراین برای بهبود دستیابی تابش خورشیدی در بلوکهای شهری باید عناصر تاثیر گذار در این زمینه نیز بهدقت مورد بررسی قرار گیرند. بنابراین بررسی این عوامل نیز جهت افزایش استفاده از نور روزانه خورشید، کاهش مصرف انرژی در ساختمان ها و محیط های شهری امری لازم و قابل پژوهش می باشد. سوال تحقیق: این پژوهش به دنبال پاسخ به این سوال است که آیا بازتاب پذیری مصالح سطوح عمودی و افقی، چیدمان و ارتفاع بلوک های مسکونی به عنوان متغیر مستقل در میزان دستیابی به شدت روشنایی مورد نیاز، به عنوان یک متغیر وابسته تاثیرگذار می باشد یا خیر. اهداف تحقیق: مقاله حاضر نیز با توجه به خلاهای علمی موجود، به بررسی هندسه شهری (ارتفاع و فاصله بین ساختمان ها)، بازتاب پذیری مصالح نماها و سطوح شهری در اقلیم سرد و معتدل ایران پرداخته است. این مطالعه با هدف بررسی تاثیر عوامل مذکور بر میزان دستیابی تابش خورشیدی در یک مجموعه بلوک مسکونی شهر کرمانشاه انجام شده است. روش تحقیق: این مطالعه از روش اندازه گیری میدانی توسط دستگاه نورسنج (لوکس متر) و شبیه سازی رایانه ای (نرم افزار ریلوکس(Relux)) در روند پژوهش بهره برده است. مهم ترین یافته ها و نتیجه گیری تحقیق: در نهایت نتایج تحقیق نشان داده است؛ استفاده از مصالح آجر در سطوح عمودی (نمای ساختمان ها) و سنگ در سطوح افقی شهری (کف سازی ها) می تواند میزان روشنایی رسیده به نماهای شهری و داخل ساختمان ها را تا30 درصد افزایش دهد. همچنین چیدمان مورب و با فاصله بلوک های شهری نیز در توزیع مناسب روشنایی جداره نقش موثری داشته است.
