ورود تکنولوژی به یک جامعه چالش ها وکثرت گرایی هایی رادرزمینه های گوناگون ازجمله دربخش معماری ایجاد می کند.اگر بتوان نشان دادکه وجود وبه کارگیری این تکنولوژی ها نه تنها آسیی به فرنگ، هویت و معنای مهماری ما نمی زندبلکه می تواند درجهت مناسب آن نیز بکارگرفته شود، می توان گفت که درهمه بخش ها به خصوص بخش معماری گام مهمی برداشته شده است .ازطرفی دیگررسیدن به پایداری ومعماری پایدار درجهان امروز نیزموضوعی بسیارنوین وموردتوجه می باشد.بنابراین دراین میان معماری به عنوان اجتماعی ترین هنرمی تواند ازطریق نمایش تکنولوژی مصالح هوشمند درروش های ساخت وشکل گیری طراحی معماری ونیزالقای کاربردآن ها درطراحی و ساخت بناهای دیگر درترکیب باعناصر وفرم به صورت فرمانی یاعملکردی این تقابل ها وچالش ها را ازمیان برده و معماری جهان رابه سمت پایداری سوق دهد. دراین راستا این پژوهش بااستفاده از مطالعات کتابخانه ای وروش تحلیلی- توصیفی درجهت بررسی وتحلیل جایگاه موادومصالح هوشمند درایجاد معماری کارآمد، مطلوب تر و پایدارترانجام گرفته است.
