طراحی ساختمان هایی که ویژگی صرفه جویی در انرژی و همچنین حفاظت منابع طبیعی را در خود داشته باشند، در زمره اصلی ترین مسئولیت های معماران قرار می گیرد. آتریوم به عنوان یک میانجی اتلاف گرما از فضاهای مجاور را کاهش میدهد و همچنین برای فضاهای مجاور گرما تولید می کند. در این تحقیق دو ساختمان در شهر تهران که از نظر خصوصیات مساحت، تعداد طبقات، درصد بازشوهای بیرونی نسبت به مساحت دیوار، سیستم گرمایشی و سرمایشی، میانگین پرسنل در متر مربع، جنس مصالح و نوع عایق بندی کمترین تفاوت را باهم داشتند انتخاب شد. ساختمان اول دارای آتریومی به ابعاد 450 متر مربع و ساختمان دوم فاقد آتریوم بود. برداشت های میدانی در اوج گرمای تابستان، در هر دو ساختمان انجام شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از تحلیل مولفه ی اصلی و تحلیل خوشه ای استفاده شد و مهمترین عوامل در تفکیک نقاط برداشت در هرکدام از ساختمان ها مشخص شد. نتایج نشان داد که در ساختمان دارای آتریوم مقدار روشنایی روز بالا و مقدار مصرف انرژی الکتریکی، رطوبت نسبی و درجه حرارت پایین تر بوده است.
