این تحقیق به بررسی پدیده جزیره حرارتی شهری و تأثیر آن بر مصرف انرژی در کلانشهر تهران میپردازد. با توجه به افزایش ساخت و ساز و کاهش سبزینگی، پدیده جزیره حرارتی در تهران به طور فزایندهای تشدید شده است. در این پژوهش، با استفاده از شبیهسازیهای نرمافزار Rhino و پلاگین Dragonfly، پارامترهای شهری و راهکارهای کاهش دمای شهری و مصرف انرژی ساختمانها مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج نشان داد که افزایش سبزینگی و بهینهسازی ضریب آلبدو سطوح افقی و عمودی منجر به کاهش 2 تا 4 درجه سانتیگراد در دما و کاهش مصرف انرژی میشود. از نتایج کلیدی این تحقیق، اثبات تأثیر مستقیم افزایش سبزینگی شهری و استفاده از مصالح با آلبدوی بالا بر کاهش دما و مصرف انرژی است. بهینهسازی ضریب آلبدو آسفالت به 0.5و بامها به 0.2، تأثیرات چشمگیری در کاهش دمای شهری داشته است. مدلهایی که در آنها درختانی با ارتفاع 10 تا 15 متر و پوشش گیاهی متراکم (با ضریب پوشش 0.3 تا 0.4) به کار گرفته شدند، بهترین نتایج را در صرفهجویی انرژی و کاهش دمای محیط نشان دادهاند. در سناریوهای مختلف، مناطق شهری با پوشش گیاهی مناسب و آلبدوی بالا، در تابستان مصرف انرژی سرمایشی کمتری داشتند. به طور خاص، مناطقی که درصد فضای سبز در آنها به حدود 70% رسیده بود، در مصرف انرژی سرمایشی تا 12 کیلووات ساعت بر مترمربع صرفهجویی نشان دادند. همچنین نتایج شبیهسازیها بیانگر کاهش حدود 20 درصدی مصرف انرژی سالانه در مناطق با پوشش سبز گسترده نسبت به مناطق با پوشش گیاهی کمتر بود. در مناطق مورد مطالعه مانند Zone A تا Zone D، بهترین عملکرد در Zone C و D مشاهده شد، جایی که مصرف انرژی در سناریوهای بهینه شده تا 30% کاهش یافت. همچنین بررسیهای میدانی در این تحقیق نشان داد که بهبود آلبدو آسفالت از 0.1 به 0.3 میتواند دمای محیط را تا 2.5 درجه سانتیگراد کاهش دهد و تأثیر مستقیمی بر بهبود شرایط حرارتی داشته باشد. در نهایت، با وجود نیاز به هزینههای بالا برای اجرای این راهکارها، نتایج نشان میدهد که سرمایهگذاری در این حوزه میتواند بازدهی قابلتوجهی داشته و به کاهش جدی مصرف انرژی در سطح شهر کمک کند. این پژوهش بر ضرورت توجه به فضای سبز شهری و تأثیر آن بر بهبود کیفیت زندگی و کاهش مصرف انرژی متمرکز است و به طراحان شهری و معماران منظر توصیه میکند تا از این رویکرد در طراحیهای خود استفاده کنند.
