با توجه به اینکه قسمت اعظم کشور ایران در قلمرو مناطق خشک و بیابانی قرار دارد، شناخت دقیق و اصولی تواناییهای مناطق خشک و راههای بهرهبرداری از آنها از ضروریات اساسی توسعه اقتصادی و اجتماعی منطقه و حتی کشور است. یکی از سادهترین راههای استفاده از این اراضی، استفاده از توانمندیهای اکوتوریسمی آنهاست. اگرچه بیابان دارای تولیدات اندکی است، ولی پتانسیلهای تولیدی دیگری در خود نهفته دارد که اگر به درستی شناخته شده و مورد بهرهبرداری قرار گیرد، در جهت مهار بیابانزایی نیز گامهای مفیدی برداشته خواهد شد. امروزه صنعت گردشگری نقش مهمی در اقتصاد کشورها ایفا میکند و با در نظر گرفتن پتانسیلهای مناطق بیابانی و توجه به گردشگری در مناطق بیابانی اقتصاد کشورها به سمت پویایی سوق داده و روند رو به رشدی را ایجاد نماید. از آنجا که جذب گردشگران در این امر قابل چشمپوشی نیست و اینکه رضایت گردشگران به تداوم صنعت گردشگری در این مناطق میانجامد، در این مقاله عواملی که بر رضایتمندی گردشگران مناطق بیابانی مؤثر میباشد مورد توجه قرار گرفتهاند. این پژوهش از نوع توصیفی- پیمایشی میباشد. دادههای پژوهش از طریق پرسشنامه توزیع گردید و تعداد 383 پرسشنامه بین گردشگران منطقه بیابانی دهلران توزیع شد. دو متغیر امنیت و امکانات بهداشتی-رفاهی مورد بررسی و فرضیات پژوهش با آزمونهای همبستگی و رگرسیون با استفاده از نرمافزار SPSS مورد سنجش قرار گرفتند. نتایج حاکی از پذیرش تأثیر متغیر امنیت بر رضایتمندی گردشگران میباشد. همینطور تأثیر امکانات بهداشتی- رفاهی بر رضایتمندی گردشگران مورد تأیید قرار گرفت.
