در دنیای امروز که زندگی شهری باعث گردیده خسارات جبرانناپذیری به طبیعت وارد گردد و بسیاری از منابع طبیعی در معرض تهدید قرار گیرد، مدیریت آبهای سطحی در سطح شهرها از اهمیت خاصی برخوردار است. شهر ایلام در یک دشت میانکوهی واقع شده است که از اطراف به وسیله ارتفاعات، سازندهای سست و فرسایشپذیر و شبکههای زهکشی و مسیلها محصور شده است که این مسئله، روند توسعه فیزیکی شهر را محدود نموده و منجر به وقوع مخاطرات ژئومورفولوژیک ازجمله رخداد سیل شده است. در مطالعات پیشین که در خصوص گسترش و توسعه شهرها در کشور انجام شده، بررسیهای جغرافیایی و ژئومورفولوژیکی چندان مورد توجه قرار نگرفته است. عموماً این مطالعات بدون توجه علمی به ویژگیهای محیط و تأثیر ژئومورفولوژی در توسعه شهرها انجام شده، ازجمله شهر ایلام که با قرارگیری بر روی دشت ایلام و احاطه شدن در بین کوهها، تپههای اطراف و سازندهای سست دارای موقعیت خاصی است. در گذشته رویکردهای مدیریت سیلابهای شهری، بر اساس جمعآوری، انتقال و دفع سیلابها بوده است در حالی که رویکردهای مدرن در مدیریت سیلابهای شهری، بر بکارگیری روشهایی که حداکثر تطابق را با فرآیندهای چرخه طبیعی آب سطحی داشته باشد، تأکید دارد. هدف از رویکردهای مدرن در مدیریت سیلابهای شهری، کنترل و کاهش سیلاب و انتقال آلودگی ناشی از آن میباشد؛ هدف از این تحقیق، شناسایی عوامل مؤثر بر بروز سیلاب شهری و مناطق در معرض خطر سیلاب به منظور ارائه راهکارهای مشارکتی برای کاهش خطرات و خسارات سیلاب در حوضه شهر ایلام و بهرهوری از آب حاصل از سیلاب میباشد.
