بیابان پهنهایست که حیات گیاهی با بدترین شرایط برای بقای خویش مواجه است و کمترین توان تولید را در مقایسه با سایر رویشگاهها دارد .از این نظر برخی سازندهای زمینشناسی همچون سازند گچساران یا آغاجاری که محدودیت شرایط رویش گیاهی را برای عرصههایی از سرزمین فراهم نمودهاند در ردیف بیابان قرار میگیرند. رودخانه نمکلان در ناحیهای گرمسیری در جنوب غرب استان ایلام میباشد. در این تحقیق به پیداکردن منشا شوری رودخانه نمکلان به روش هیدروشیمیایی پرداخته شد. نمونهگیری از آب این رودخانه در چهار فصل سال، از 6 نقطه در طول رودخانه نمکلان و همچنین از دو نقطه از رودخانه گدارخوش در قبل و بعد از تلاقی با رودخانه نمکلان انجام گرفت. بر اساس نتایج بدست آمده از آنالیز نمونهها، میزان املاح و یونهای مختلف قبل از تلاقی رودخانه نمکلان به گدارخوش، در رودخانه گدارخوش کمتر بوده اما بعد از اینکه رودخانه نمکلان به گدارخوش میپیوندد میزان این املاح و یونها در رودخانه گدارخوش افزایش پیدا میکند. علت این تغییر بعلت ورود املاح و یونهای مختلف از رودخانه نمکلان به رودخانه گدارخوش است. منشا شوری آب رودخانه نمکلان ، افقهای زیرین سازند گچساران بوده که حاوی نمک میباشند. کاهش کیفیت آب رودخانه گدارخوش بدلیل افزوده شدن آب رودخانه نمکلان باعث بیابانزایی در این ناحیه گردیده است زیرا استفاده از آب رودخانه گدارخوش در پایین دست اتصال رودخانه نمکلان با محدودیت مواجه گشته است. با مهار، هدایت و استحصال نمک رودخانه نمکلان، هم میتوان از نمک حاصله که کیفیت مناسبی هم دارد بهرهبرداری نمود و هم از افت کیفیت آب رودخانه گدارخوش جلوگیری کرد.
