نبی شمسایی

زمینه و هدف: ایسکمی با تغییرات فیزیولوژیکی متعددی در نورون ها همراه است که در نهایت به مرگ سلولی منجر خواهد شد. شواهد نشان می‌دهد که فعالیت بدنی اثرات محافظت عصبی دارد و می تواند از مغز در برابر آسیب های ناشی از ایسکمی محافظت کند. این مطالعه با هدف بررسی اثر 4 هفته تمرین استقامتی بر سطح عامل نکروز دهنده توموری آلفا، اینترلوکین-6 و اینترلوکین-1 بتا هیپوکامپ پس از ایسکمی- ریپرفیوژن مغزی در موش های صحرایی نر صورت گرفته است. روش تحقیق: تعداد 21 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار به طور تصادفی به سه گروه کنترل، ایسکمی و ورزش- ایسکمی تقسیم شدند. گروه ورزش، به مدت 4 هفته، 5 روز در هفته بر روی نوارگردان دویدند. ایسکمی مغزی با انسداد شریان‌های کاروتید مشترک به مدت 20 دقیقه ایجاد شد. سطح سایتوکاین ها با روش الایزا اندازه گیری شد. داده ها با آزمون تحلیل واریانس یک طرفه و آزمون تعقیبی شفه در سطح معنی‌داری 05/0≥p، مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها: نتایج نشان داد که فعالیت بدنی موجب کاهش معنی دار سطح عامل نکروز دهنده توموری آلفا (04/0=p)، اینترلوکین-6 (003/0=p) و اینترلوکین-1 بتا (004/0=p) شد. نتیجه‌گیری: بطور کلی، تمرین استقامتی با کاهش التهاب ناشی از ایسکمی می‌تواند در مقابل آسیب ها و اختلالات ناشی از ایسکمی- ریپرفیوژن مغزی در ناحیه هیپوکامپ اثر محافظتی داشته باشد.