زنان به‌عنوان نیمی از جمعیت، نقش بارزی در توسعۀ فعالیت‌های اقتصادی دارند؛ بنابراین باید در جهت ارائۀ سازوکارهایی برای تقویت نقش آنان در جامعه اقدام کرد. پژوهش حاضر با هدف مفهوم‌سازی مؤلفه‌های مدل پایداری کسب‌وکارهای زنان در شهرستان بهبهان انجام گرفت. در این مطالعه، از پارادایم کیفی و روش نظریۀ بنیانی بهره گرفته شد. برای این منظور، فهرست زنان دارای کسب‌وکار از مراکز مختلف مانند فرمانداری، مراکز فنی‌وحرفه‌ای، سازمان جهاد کشاورزی و سازمان صنعت، معدن و تجارت دریافت شد. با استفاده از روش گلوله‌برفی، با 21 نفر از زنان دارای کسب‌وکار در شهرستان بهبهان، مصاحبه‌های عمیق انفرادی انجام گرفت و درنهایت، اشباع نظری به‌عنوان نقطۀ کفایت نمونه‌گیری حاصل شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از فرایند کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام گرفت. نتایج نشان داد عواملی مانند دانش بازار، شرایط خانوادگی، ویژگی‌های فردی و شخصیتی، عامل اقتصادی، آموزش، سیاست‌های حمایتی، بحران‌های اقتصادی و تلاطم‌های محیطی، بر پایداری کسب‌وکارهای زنان در شهرستان بهبهان مؤثر است. برمبنای نتایج این مطالعه، ارائۀ آموزش‌های کسب‌وکار به زنان، اتخاذ سیاست‌های حمایتی دولت و فرهنگ‌سازی در راستای حمایت از کسب‌وکارهای زنان، راهبردهای توسعۀ پایداری کسب‌وکارهای زنان در شهرستان بهبهان بودند. یافته‌ها بیانگر آن بود که کاهش آسیب‌ها و مشکلات اجتماعی، توانمندسازی زنان و افزایش رفاه اجتماعی، از پیامدهای پایداری کسب‌وکارهای زنان در شهرستان بهبهان به‌شمار می‌رود. یافته‌های این پژوهش، ضمن پرکردن شکاف مطالعاتی در خصوص ابعاد مدل پایداری کسب‌وکارهای زنان، چارچوبی قوی برای تحلیل پایداری کسب‌وکارهای زنان ارائه می‌کند.
