یکی از عوامل مؤثر در بروز نوآوری در سازمان، فرهنگ سازمانی است که می تواند پیش برنده و یا بازدارند نوآوری در سازمان باشد. در این بین، باتوجه به کارکرد اصلی دانشگاه ها که گسترش مرزهای دانش و تولید علم است و منشاء و شالوده علم، خلاقیت و نوآوری است، نوآوری در نظام آموزش عالی نسبت به سایر سازمان ها اهمیت و ضرورت بیش تری دارد. برای این منظور، تحقیق حاضر با هدف کلی بررسی جایگاه مولفه های فرهنگ سازمانی در نوآوری اعضای هیات علمی دانشکده های کشاورزی غرب کشور طراحی و اجرا گردید. جامعه آماری تحقیق شامل تمام اعضای هیأت علمی دانشکده های کشاورزی دانشگاه های ایلام، رازی کرمانشاه، بوعلی همدان و کردستان بودند (N=192)، که با استفاده از سرشماری برای تمام آن ها پرسشنامه ارسال شد که در نهایت 146 پرسشنامه توسط آن ها تکمیل و عودت داده شد. ابزار اصلی تحقیق پرسشنامه ای بود که روایی آن توسط پانل متخصصان و پایایی آن با محاسبه ضریب آلفای کرونباخ تأیید گردید (α>0.70). تجزیه و تحلیل داده ها به وسیله نرم افزار SPSSwin16 انجام شد. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که مؤلفه های فرهنگ سازمانی (درگیرشدن در کار، انطباق پذیری، سازگاری و رسالت) تأثیر مثبت و معناداری بر نوآوری دارند؛ به‌گونه‌ای که قادر به تبیین حدود 5/76 درصد از تغییرات واریانس نوآوری می باشند.
