از جمله رویکردهای نقدی، ارزیابی سطح کیفی ترجمه است که معمولاً پس از ترجمه یک اثر فاخر، ناقدان به ارزیابی و نقد آن میپردازند. یکی از متونی که قابلیت نقد و بررسی دارد ترجمههایی است که مترجمان از قرآن کریم ارائه دادهاند. در همین راستا پژوهش حاضر، با رویکردی توصیفی- تحلیلی و با روش کتابخانهای تلاش کرده تا ترجمهای را که سیدعلی موسوی گرمارودی از قرآن کریم ارائه داده است در بوته نقد و داوری عقل قرار دهد. نتایج پژوهش نشان از آن دارد که مترجم مذکور، در موارد زیر دچار اشتباه شده است: یکسانسازی ساختارهای مجازی و جملات حالیه، عدم توجه به جملههای معترضه، مفعول مطلق، ادوات تأکید، کنایهها، جملات شرطیه، نقش حروف، فاعل و مفعول، زمان و معنی افعال، جملات صله و یکدست نبودن ترجمه جملههای متشابه. علاوه بر موارد مذکور، استفاده مترجم از تعابیر قدیمی و گاه منسوخ، باعث شده است تا از شیوایی و روانی ترجمه او کاسته شود و نثر او از معیار معمول فارسی خارج گردد.
