مقدمه: هدف از این تحقیق بررسی آثار تمرین استقامتی و مصرف اسیدگالیک بر آپوپتوز بافت قلب در موشهای صحرایی در معرض بولدنون بود. مواد و روشها: در این مطالعه تجربی، تعداد 42 سر موش صحرایی نر ویستار با سن 12-8 هفته و میانگین وزن 94/7±195 گرم به-طور تصادفی در شش گروه کنترل، بولدنون (5 میلیگرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن)، اسیدگالیک-بولدنون، تمرین استقامتی، تمرین استقامتی-بولدنون، تمرین استقامتی-اسید گالیک-بولدنون تقسیم شدند. برنامه تمرین استقامتی با شدت متوسط به مدت هشت هفته و پنج جلسه در هفته اجرا شد. گالیک اسید بهصورت خوراکی به مقدار 5 میلیگرم به ازای 100 گرم وزن موش صحرایی به مدت هشت هفته (7 روز در هفته) توسط موشهای صحرایی مصرف گردید. تزریق بولدنون یکبار در هفته، در یک روز مقرر و در عضله خلفرانی به صورت عمیق انجام شد. پس از بیهوشی، کالبدشکافی انجام و بافت قلب برداشته شد. دادهها به روش t همبسته، تحلیل واریانس یکطرفه و آزمون تعقیبی شفه در سطح معنیداری P<0.05 تجزیهوتحلیل شدند. یافتهها: نتایج نشان داد که بین میانگین انکسین-5 و کاسپاز-3 بافت قلب در گروههای مختلف تحقیق، تفاوت وجود دارد. میانگین مقادیر بیان ژن انکسین-5 در گروه بولدنون (27/0±27/1) نسبت به گروههای اسید گالیک-بولدنون (21/0±40/0)، تمرین (07/0±38/0)، تمرین-بولدنون (24/0±766/0) و تمرین-اسید گالیک-بولدنون (27/0±71/0) افزایش معنیداری یافت. همچنین میانگین مقادیر بیان ژن کاسپاز-3 در گروه بولدنون (16/0±14/2) نسبت به گروههای اسید گالیک-بولدنون (77/0±92/0)، تمرین (35/0±59/0)، تمرین-بولدنون (42/0±19/1) و تمرین-اسید گالیک-بولدنون (60/0±94/0) بهطور معنیداری افزایش یافت. نتیجهگیری: با توجه به یافتههای تحقیق حاضر، به نظر میرسد بولدونون موجب آپوپتوز بافت قلبی میشود و تمرین استقامتی و اسید گالیک ممکن است موجب کاهش آپوپتوز بافت قلبی گردد.