رستم علی‌‎زاده

چکیده فارسی هدف: تمرینات تناوبی (HIIT) به نسبت تمرینات تداومی بهبودی نسبی بیشتری در ظرفیت‌های حداکثری ورزشی، آنزیم های میتوکندریایی و سایر فاکتورهای سلولی درگیر در متابولیسم انرژی ایجاد می‌نمایند؛ بنابراین هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر 6 هفته تمرین HIIT بر شاخص مقاومت به انسولین، HOMA-beta cell و شاخص آتروژنیک در افراد دارای اضافه‌وزن می‌باشد. روش‌شناسی: آزمودنی‌های این تحقیق را 24 مرد دارای اضافه‌وزن تشکیل دادند که به دو گروه تمرین تناوبی (12 نفر) و کنترل (12 نفر) تقسیم شدند. در جلسات مختلف آزمودنی‌ها با محیط آزمایشگاه آشنا و اندازه‌گیری‌های قد، وزن، ترکیب بدنی و حداکثر اکسیژن مصرفی انجام شد. قبل و 48 ساعت پس از دوره تمرینات HIIT در حالت ناشتایی، از شریان بازویی آزمودنی‌ها نمونه‌گیری خونی برای ارزیابی میزان گلوکز، انسولین، کلسترول تام، HDL و LDL گرفته شد. نتایج: نتایج آماری تغییر معنادار انسولین، مقاومت به انسولین و نیز شاخص عملکرد سلول‌های بتا را نشان داد اما گلوکز، نیم‌رخ لیپیدی و شاخص آتروژنیک تغییرات معنادار نشان نداد. نتیجه‌گیری: نتایج در کل نشان داد که تمرینات HIIT موجب کاهش معنادار مقاومت به انسولین، HOMA-beta cell و نیز برخی شاخص‌های ترکیب بدنی و نیز آمادگی هوازی افراد می‌شوند. هرچند که تمرینات HIIT در مدت زمان کوتاهی انجام می‌شود اما اثرهای مفید و مشابه تمرینات هوازی و سایر اشکال تمرینی دارند که نیازمند صرف زمان بیشتری هستند. از این رو می‌توان گفت که این نوع تمرینات در افراد غیرفعال و دارای اضافه‌وزن راهکار مفیدی برای بهبود حساسیت به انسولینی و همچنین کاهش خطر بیماری‌های مرتبط با نیم رخ لیپیدی، گلوکز، انسولین و درصد چربی بالا است. به همین دلیل پیشنهاد می‌شود افراد دارای اضافه‌وزن و حتی افراد سالم از این نوع تمرینات برای بهره‌مندی از فواید آن استفاده نمایند.