رستم علی‌‎زاده

مقدمه: اخیراً آپوپتوزیس مورد توجه محققان علوم ورزشی نیز قرار گرفته است زیرا مشاهده شده است که در زمان ورزش علاوه بر نکروز، آپوپتوز نیز رخ می دهد. لذا تحقیق حاضر طراحی شد تا سازگاری احتمالی فرایند آپوپتوز را بعد از هشت هفته تمرین مقاومتی و استقامتی را بررسی و مقایسه کند. روش‌ها: تعداد 21 دانشجوی خوابگاهی به طور تصادفی در سه گروه تمرین استقامتی، مقاومتی و کنترل تقسیم شدند. تمرینات به مدت هشت هفته و با توالی سه جلسه در هفته اجرا شد. قبل و بعد از دوره تمرینی نمونه خونی گرفته شد و مقادیر BCI2,BAX با روش الایزا اندازه گیری شد. داده‌ها با استفاده از آزمون آماری آنالیز واریانس یک‌طرفه در سطح معنی داری 05/0 P <تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: تفاوت معنی دار در تغییرات فاکتور BCI2 بین سه گروه (002/0 =p) وجود داشت به نحوی که بین گروه استقامتی با کنترل (002/0 = P) و استقامتی با مقاومتی (014/0 = P) تفاوت معنی دار وجود دارد اما بین گروه مقاومتی با کنترل(77/0 = P) تفاوت معنی داری وجود نداشت. اما برای BAX (216/0 =p ) و نسبت BCL2/BAX (092/0 =p ) تفاوت معنی دار مشاهده نشد. نتیجه گیری:تحقیق حاضر نشان داد که هشت هفته تمرین ورزشی صرف‌نظر از نوع آن باعث ایجاد تأثیرات مثبت در فاکتورهای آپوپتوزی می‌گردد. نوع تمرین نیز در میزان و نوع تغییرات مؤثر می‌باشد لذا به نظر می‌رسد داشتن تمرین ورزشی منظم با شدت متوسط مهم‌تر از نوع آن در ارتباط با سیستم آپوپتوزی در بدن باشد.