رستم علی‌‎زاده

مقدمه: شدت مهم‌ترین معیار تعیین‌کننده میزان فعالیت ورزشی است. هدف از تحقیق حاضر بررسی رابطه اکسیژن مصرفی با درک از تلاش طی فعالبت فزاینده در پسران فوتبالیست جوان نخبه نخبه بود. روش شناسی: بدین منظور تعداد 22 فوتبالیست جوان نخبه (14 الی 17 ساله، انحراف معیار ± میانگین سن 091/1± 36/15، قد 3/10± 89/163، وزن 37/8± 826/54) به طور داوطلبانه در این تحقیق شرکت کردند. آزمودنی ها دو جلسه به آزمایشگاه مراجعه نمودند. در جلسه اول ارزیابی ترکیب بدنی و آشنا سازی با آزمون و در جلسه دوم پروتکل فزاینده را بر روی دستگاه تردمیل اجرا کردند. برای هر آزمودنی با استفاده از داده‌های بدست آمده از حالت استراحتی، میانگین 30 ثانیه ای و حداکثر مقدار متغیرهای VO2 و RPE رگرسیون خطی (٪VO2 با ٪ RPE) برای محاسبه شیب خط و مقدار ثابت انجام گردید. نتایج: نشان داد که بین میانگین و انحراف استاندارد شیب خط و مقدار ثابت نسبت به خط مبنا تفاوت معنی‌دار وجود داشت (0001/0 = p). بحث و نتیجه گیری: در تحقیقاتی که میزان رابطه بین RPE و VO2 را سنجیده‌اند نتایج متفاوتی به‌دست‌آمده است و اغلب از مقیاس‌های خاص استفاده‌شده است. با استفاده از مقیاس 10 نقطه‌ای بورگ در دو اجرا بر روی تردمیل همبستگی 70 تا 72 درصد گزارش‌شده است. بااین‌حال، دامنه همبستگی متفاوتی بین 32 تا 94 صدم هنگام استفاده از دویدن/راه رفتن، دوچرخه و پله در شرایط و انواع مختلف فعالیت گزارش‌شده است. علت نا همسو بودن مطالعه مذکور با مطالعات موجود تفاوت در گروه موردمطالعه، روش اجرای تحقیق، پروتکل تمرینی، متفاوت یا همسان نبودن آزمودنی‌ها ازنظر سن، جنس دانست.