رضا خورشیدی

هدف این تحقیق، بررسی رابطۀ بین سبک مربیگری مربیان بر مبنای سبک آمرانه و آزادمنشانه با رضایت­مندی ورزشکاران آن‌هاست. جامعه آماری این پژوهش بازیکنان لیگ برتر والیبال مردان به تعداد 192 نفر بود، که 93 نفر از آن‌ها از طریق جدول حجم و نمونۀ مورگان و با استفاده از روش نمونه­گیری خوشه‌ای به­عنوان نمونه آماری انتخاب شدند. به­منظور گردآوری داده‌ها از دو پرسشنامۀ رضایت­مندی ورزشکاران ریمر و چلادورای (1998) با 14 سؤال و همچنین پرسشنامۀ سبک مربیگری محقق­ساخته با 12 سؤال استفاده شد. 9 نفر از افراد صاحب­نظر روایی صوری و محتوایی پرسشنامۀ محقق­ ساختۀ سبک رهبری را بررسی کردند و در مطالعۀ راهنما، پایایی پرسشنامه‌های رضایت­مندی ورزشکاران و سبک مربیگری به ترتیب 89/0 و 75/0 به­دست آمد. به­منظور توصیف داده‌ها از روش‌های آمار توصیفی و برای تجزیه و تحلیل استنباطی داده‌های تحقیق از ضریب همبستگی پیرسون در نرم­افزار SPSSو در سطح معنی­داری 05/0≥P استفاده شد. یافته‌ها نشان می­دهد بین سبک مربیگری آمرانه و رضایت از نحوۀ آموزش و تمرین مربی (001/0=P، 41/0r=)، عملکرد تیمی (018/0=P، 25/0r=) و عملکرد فردی (008/0=P، 28/0r=) رابطۀ معنی­داری وجود دارد، اما بین سبک مربیگری آمرانه و رضایت از رفتار مربی رابطۀ معنی­داری وجود ندارد. بین سبک مربیگری آزادمنشانه و رضایت از نحوۀ آموزش و تمرین مربی، عملکرد تیمی و عملکرد فردی نیز رابطۀ معنی­داری وجود ندارد، اما بین سبک مربیگری آزادمنشانه و رضایت از رفتار مربی (001/0=P، 46/0r=) رابطۀ معنی­داری وجود دارد.