افزایش جمعیت باعث افزایش نیاز به ساختوساز و توسعه شهر میشود. توسعه شهری، افزایش مصرف انرژی را در پی دارد. بدین ترتیب نیاز به صرفهجویی انرژی و ساخت بناهایی که همخوانی بیشتری با محیط دارند مشهود میباشد. در رویکرد همساز با اقلیم، هدف طراحی مسکن زیستی است که ضمن پاسخگویی به نیازهای متنوع ساکنان، در فراهم نمودن زندگی باکیفیت بالا توام با آسایش کارآمد -باشد و همانگونه که در پیوند با طبیعت قرار میگیرد، از آن تاثیر پذیرفته و در جهت تعامل و همسازی با آن پیش میرود. باتوجه به قابلیت انعطافپذیری طرح در معماری پارامتریک و استفاده همزمان از تمامی پارامترهای موردنظر طراح در این نوع معماری، میتوان از آن برای رسیدن به هدف اصلی این پژوهش استفاده کرد. جهت انجام فرآیند طراحی پارامتریک، ابزارهای گوناگونی توسعه یافتهاند که به اقتضای پارامتر مورد طراحی مورد استفاده قرار میگیرند. روش تحقیق در این پژوهش بهصورت شبیهسازی و تکنیک بهکار برده شده تحقیق توصیفیتحلیلی میباشد. ابزار جمعآوری اطلاعات نیز بهصورت مطالعات کتابخانهای و نرمافزارهای مرتبط با اقلیم تعریف شدهاست. برای دستیابی به الگویی کارآمد و همساز با اقلیم، ابتدا دادههای اقلیمی تحلیل و بررسی شدند و اطلاعات مورد نیاز از آنها استخراج شد. تحلیلهای اقلیمی بهدلیل داشتن منطق ریاضی، بهوسیله نرمافزار گرسهاپر که یک نرمافزار مقداری است و پلاگینهای لیدیباگ و هانیبی، در طراحی مسکن همساز با اقلیم بهبهان بهکار برده شدند. با استفاده از نرمافزار گرسهاپر حجم از لحاظ انرژی بهینهسازی شد بهگونه-ای که بارعایت عواملی از قبیل جهتگیری جنوبی، 10 درصد بازشو غربی، 60 درصد بازشو جنوبی و کشیدگی شمالی-جنوبی حجم بدست آمده همساز با اقلیم بوده و در عین تامین حداکثر نور مورد نیاز روز و حفظ دید و منظر در بنا، مصرف انرژی در حداقل مقدار خود نگاه داشته شده است.
