انسان موجودی اجتماعی نیاز به حضور در اجتماع دارد که باعث خواهد شد استعدادهایش را بروز دهد. میل به زندگی جمعی و تعاملات اجتماعی از نیازهای انسانی است، در همین راستا معماری و شهرسازی به عنوان دو علم نقش بسیار مهمی در فراهم کردن زمینههای ایجاد تعامل بین انسان ها با طراحی و خلق فضاهای جمعی دارند. یکی از بحث های همیشگی معماری که بر حیطه های نظری و عملی طراحی تاثیر گذار بوده ، ارتباط آن با طبیعت است. چگونگی ارتباط معماری و طبیعت علاوه بر آنکه جستارهای خلاقیت را پرورش می دهد و خط مشی های طراحی را تعیین می کند گاه یکی از راهکار های مهم در زمینه برقراری ارتباط مردم با طبیعت است. با توجه به دوران جدید و افزایش فردگرایی در جامعه نیاز به ایجاد فضاهایی است که سعی در ارتقای تعامل میان افراد جامعه را داشته باشد، که بتواند ارتباط بین انسان و طبیعت رابرقرار سازد. در این رساله تلاش گردیده که با استفاده از علم روانشناسی محیط و هنر معماری با توجه به علاقه مردم شهر ایلام به طبیعت و با استفاده از محیط طبیعی فضایی به منظور ارتقاء تعاملات اجتماعی طراحی کنیم. این رساله در پنج فصل تنظیم شده است. تحقیق حاضر از نوع کیفی می باشد، که داده ها به صورت کمی مورد تحلیل قرار گرفته اند. روش تحقیق آن توصیفی-تحلیلی می باشد، به روش آزمایشی(تجربی)، از طریق پرکردن پرسشنامه تصویری شامل فرمهای پایه هر سبک و ترکیبات آنها و همچنین بناهای آشنا در هر سبک که به صورت انتزاعی در بستر طرح به نمایش گذاشته شده بودند، تصورات ذهنی مردم از فرم مورد علاقه آنها در سایت درآورده شده است. دادههای کیفی بدست آمده از این آزمون در نهایت جمعآوری و سپس تجزیه و تحلیل شدند و نتایج حاصله نشان دادند که ذهنیات مردم ایلام در بستر سایت می باشد.
