نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که اثر برهمکنش رقم× منابع کودی بر وزن سنبله، اجزای عملکرد، عملکرد دانه و عملکرد بیولوژیک گندم در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود، به طوریکه بیشترین طول ریشه (76 سانتیمتر) و تعداد سنبلچه (16 سنبلچه) در رقم ساورز و همچنین بیشترین وزن سنبله (7/3 گرم)، تعداد دانه در سنبله (41 دانه)، وزن هزار دانه (42 گرم)، عملکرد بیولوژیک (9616 کیلوگرم در هکتار) و عملکرد دانه (4238 کیلوگرم در هکتار) و کارایی مصرف آب (7/4 کیلوگرم بر میلیمتر) در رقم ساجی و از تیمار تلفیق مایکوریزا به همراه 25 کیلوگرم فسفر در هکتار به دست آمد.