جهان با چالشهای مهمی از قبیل تغییر اقلیم، سیل، افزایش روز افزون جمعیت و انواع تنشهای محیطی روبرو است. همه اینها میتواند کشاورزی را به طور مستقیم یا غیر مستقیم تحت تاثیر قرار دهد. خشکی یکی از مهمترین تنشهای غیر زیستی و عامل محدود کننده تولید موفقیت آمیز محصولات گیاهی در سراسر جهان محسوب میشود و اثرات نامطلوبی بر فعالیتهای مورفولوژیکی و فیزیولوژیکی گیاهان دارد. سازگاری به اثرات تنش خشکی نتیجه تغییر در مکانیسمهای رشدی، فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی است که سبب تغییراتی در سرعت رشد، هدایت روزنهای، فرآیند فتوسنتز و فعالیتهای آنزیمی گیاهان می شود .تنش خشکی فتوسنتز را در گیاهان مختل میکند و به تدریج به دلیل بسته بودن روزنهها جذب دی اکسید کربن را کاهش میدهد
