استفاده کودهای زیستی از طریق بهبود خصوصیات فیزیکی و افزایش حاصلخیزی خاک و افزایش قابلیت دسترسی عناصر غذایی قابل جذب توسط گیاه، سبب بهبود رشد گیاه میزبان میگردد. قارچ میکوریزا بهعنوان یکی از مهمترین ریزموجودات زنده موجود در خاک، بر جذب عناصر غذایی از جملهه فسفر، جذب آب در شرایط کمآبی، تعدیل تنشهای محیطی، بهبود رشد ریشه و تأثیر بر رشد و عملکرد دانه میتواند مؤثر مهیباشهد، بهه همهین منرهور آزمایشی مزرعهای جهت بررسی اثر منابع کودی بر عملکرد دانه و تبادلات گازی ارقام جو (Hordeum vulgare L.) در شرایط دیم، بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در مزرعه ایستگاه تحقیقات کشاورزی سرابله در سال زراعی 99 - 1398 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل ارقام جو )توده محلی، ماهور، خرم و فردان و منابع کودی شامل شاهد )عدم مصرف منبع کودی(، 50 درصد کود شیمیایی فسفر توصیه شده، قارچ میکوریزا ) Glomus mosseae ، Glomus etunicatum و Rhizophagus irregularis (، قارچ میکوریزا + 50 درصد کود شیمیایی فسفر توصیه شده و 100 منابع کودی بر عملکرد، اجزاء عملکرد دانه و تبادلات گهازی در × درصد کود شیمیایی فسفر بودند. نتایج این پژوهش نشان داد که برهمکنش رقم ارقام مختلف جو دیم معنیدار بود. براساس نتایج بهدست آمده، بیشترین عملکرد، اجزاء عملکرد دانه، عملکرد زیستتوده، میزان فتوسنتز، سرعت تعهر،، قارچ میکوریزا + × هدایت مزوفیلی و کارآیی مصرف آب فتوسنتزی در جو رقم فردان 50 درصد کهود شهیمیایی فسهفر بهدسهت آمهد و کمتهرین میهزان شاهد )عدم مصهرف × عملکرد و اجزاء عملکرد و همچنین میزان فتوسنتز، سرعت تعر،، هدایت مزوفیلی و کارآیی مصرف آب فتوسنتزی در توده محلی کاربرد × منبع کودی( مشاهده شد. بنابراین، با توجه به نتایج این پژوهش رقم جو فردان قارچ میکوریزا بهواسطه افزایش میزان فتوسنتز و کارآیی مصرف آب فتوسنتزی و همچنین کاهش دمای برگ موجب افزایش قابل توجه عملکرد و اجزاء عملکرد دانه شد.
